fbpx

Ιούλιος, 2019

10Ιουλ21:3023:00« ΤηΤρίχας το γεφύρ’» - Ένωση Ποντίων Πιερίας

Λεπτομέρειες εκδήλωσης

Ένωση Ποντίων Πιερίας –  100 χρόνια από τη γενοκτονία των Ποντίων

Θεατρική παράσταση: « ΤηΤρίχας το γεφύρ»

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

 Εκεί μακρά’ς σον Πόντον, τεεε χρόνια περασμένα, παμπάλαια καιρούς, σ΄ένα χωριό αποφασίζεται να χτιστεί ένα γεφύρι, γιατί το ποτάμι του ήταν εμπόδιο, αλλά και μια παγίδα θανάτου. Ο Ηγούμενος του γειτονικού μοναστηριού αναθέτει στον πρωτομάστορα Κωνσταντίνο το χτίσιμό του.

Παράξενα πράγματα συμβαίνουν. Την ημέρα χτίζεται το γεφύρι, το βράδυ γκρεμίζεται. Καμία λογική δεν μπορεί να εξηγήσει το γεγονός και όλοι αρχίζουν να πιστεύουν πως το ποτάμι έχει δαιμόνια. Ο πρωτομάστορας Κωνσταντίνος “οδηγείται” να θυσιάσει τη γυναίκα του.

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Η παράδοση αφήνει θετικό αποτύπωμα στην κοινωνία όταν έρχεται σε επαφή με σύγχρονα ρεύματα, όταν μπολιάζει και μπολιάζεται σε μια αμφίδρομη σχέση με την προβληματική της εκάστοτε εποχής, όταν φωτίζει και φωτίζεται από τις ιδέες, την αισθητική, τις κοινωνικές και παραγωγικές σχέσεις, απ’ όλο αυτό το πλέγμα που ορίζουμε ως «πολιτισμό» και «κουλτούρα» ενός τόπου, μια συγκεκριμένη χρονικά εποχή.

Αν φοβάται την επαφή και οι φορείς της (άτομα, συλλογικότητες) επιμένουν στον περίκλειστο κόσμο τους, τότε με μαθηματική ακρίβεια επέρχεται η απονέκρωση της συγκεκριμένης «παράδοσης».

Σπάει η συνέχεια, κάθε ζωντανό στοιχείο της «μουμιοποιείται», χωρίς την δυνατότητα επηρεασμού της σύγχρονης ζωής και των εκφάνσεων της. Φανερώνει δε αυτή η φοβικότητα των ατόμων και των συλλογικοτήτων μια έλλειψη εμπιστοσύνης στην ίδια την παράδοση που υπερασπίζονται.

Με αυτές τις σκέψεις, με αυτήν την προβληματική, επιλέξαμε να παραστήσουμε το ποίημα «Τη Τρίχας το γεφύρ’». Ένα ποίημα που η δημιουργία του χάνεται στα βάθη των αιώνων, που τραγουδιέται ακόμη, φέρνοντας ως τις μέρες μας την ηχώ μιας άλλης εποχής.

Η μεταφορά του ποιήματος σε θεατρικό κείμενο από τον Θεόδωρο Γρ. Κανονίδη, που έγινε το 1927 στο Σοχούμ της Ρωσίας, φωτίζει το ποίημα με τα φώτα εκείνης της εποχής, το μπολιάζει με τις νέες θεατρικές φόρμες αλλά και με τις ανακαλύψεις της επιστήμης και το κυριότερο, με τη μεγάλη απόπειρα χειραφέτησης του ανθρώπου.

Η παράστασή μας φέρνει το κείμενο του Θεόδωρου Κανονίδη στη σημερινή αισθητική του θεάτρου και στην αισθητική που ορίζει το Αρχαίο Θέατρο του Δίου, πιστεύοντας ότι το ποίημα, το αρχαίο θέατρο και η μεταφορά του 1927 συνδέονται διαλεκτικά.

Σας ευχόμαστε καλή θέαση.

Χάρης Αμανατίδης

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:
 
Σκηνοθεσία: Χάρης Αμανατίδης
Σκηνικά – Κοστούμια: Βέτα Χαϊλατζίδου
Μουσική: Νατάσα Ιωαννίδου
Κατασκευή σκηνικών: Δημήτρης Συμεωνίδης
Μακιγιάζ: Όλγα Παπανάκου

Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Αγαθαγγελίδου
 
 
ΗΘΟΠΟΙΟΙ:

Κωνσταντίνος: Τσορμπατζίδης Λάζαρος
Χουλιάρενα: Παναγιωτίδου Πόπη
Κάλη: Σιδηροπούλου Άννα
Θυμία: Ευμορφίδου Κυριακή
Ηγούμενος: Μαρμαρίδης Χρήστος
Λαχανάς: Συμεωνίδης Δημήτρης
Ηλίας: Σταυριανίδης Κώστας
Παρθένα: Αλεξανδρίδου Ζήνα
Θεοφίλη: Κοκκινοπλίτη  Βάσω
Δημήτρης: Φιρινίδης Γιώργος
Τσόφα: Χατζηδημητρίου Σοφία
Αφηγήτρια: Αραβίδου Μαίρη

Γενική είσοδος: 7€  (παιδιά από 12 ετών και κάτω είσοδος δωρεάν)
Διάρκεια παράστασης: 90΄

Facebook: Ένωση Ποντίων Πιερίας https://www.facebook.com/enosipontionpierias/
Instagram: enosipontion_pierias

 

Association of Pontian Pierias – 100th Anniversary of the Pontian Genocide

Performance: “Ti Trihas to Gefyrin” (The Bridge of Triha)

Directed by Charis Amanatidis

General admission: 7€

Αρχαίο Θέατρο ΔίουΑρχαίο Θέατρο ΔίουΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΔΙΟΥ Στα νότια της πόλης του Δίου, έξω από τα όριά της και δυτικά του ιερού της Δήμητρας βρίσκεται το αρχαίο θέατρο. Η κατασκευή του τοποθετείται στην ελληνιστική εποχή, πιθανότατα στα χρόνια της βασιλείας του Φιλίππου Ε´ (221-179 π.Χ.). Το θέατρο είναι κτισμένο στην πλαγιά χαμηλού φυσικού λόφου και έχει προσανατολισμό βορειανατολικό, τον πιο ενδεδειγμένο για τον καλό αερισμό του χώρου, όπως επεσήμανε αργότερα ο Βιτρούβιος. Ο αρχιτέκτων του μνημείου, εκμεταλλευόμενος τη μορφολογία του εδάφους, διαμόρφωσε κατάλληλα τον χώρο με μερική αποχωμάτωση και τεχνητή επίχωση, με αποτέλεσμα το έργο του να είναι επίτευγμα προσωπικής επέμβασης και από τις επιτυχέστερες στο είδος της. Η ορχήστρα, με διάμετρο περίπου 26 μ., ορίζεται από ακάλυπτο πέτρινο αποχετευτικό αγωγό και είχε δάπεδο από πατημένο χώμα. Στον άξονα του θεάτρου και μέσα στην ορχήστρα ένας υπόγειος διάδρομος με δύο θαλάμους, ένα σε κάθε άκρο, ταυτίζεται ασφαλώς με την «χαρώνεια κλίμακα» των αρχαίων, το σημείο, δηλαδή, από όπου εμφανίζονταν οι ηθοποιοί που υποδύονταν πρόσωπα του Κάτω Κόσμου. Το κοίλο, χωρίς αναλημματικό τοίχο στα άκρα του, διαμορφωμένο σε χαλικόστρωτα πρανή που σβήνουν ομαλά στις παρόδους, διέθετε εδώλια από πήλινες πλίνθους, μια ιδιαιτερότητα που δεν συναντάται σε κανένα άλλο αρχαίο θέατρο. Να σημειωθεί, ότι ο βασιλιάς Αρχέλαος κάλεσε τον Ευριπίδη, ο οποίος πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στη Μακεδονία, όπου έγγραψε το δράμα ΑΡΧΕΛΑΟΣ, καθώς και τις ΒΑΚΧΕΣ. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι αυτές οι παραστάσεις ανέβηκαν στο θέατρο Δίου. Ανασκαφικές παρατηρήσεις οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι το θέατρο μάλλον εγκαταλείφθηκε μετά το 168 π.Χ., λειτούργησε υποτυπωδώς μέχρι τα πρώιμα αυτοκρατορικά χρόνια και μάλλον αχρηστεύθηκε πλήρως με την ανέγερση ρωμαϊκών θεάτρων στο χώρο. Τα τελευταία χρόνια στο αρχαίο θέατρο τοποθετήθηκαν ξύλινες κερκίδες, χωρητικότητας 4.000 περίπου θεατών και πραγματοποιούνται σε αυτό κάθε καλοκαίρι οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Ολύμπου. Πληροφορίες για τον χώρο Διαθέτονται ικανοποιητικός αριθμός θέσεων στάθμευσης δωρεάν Τουαλέτες στην είσοδο του χώρου και στο αναψυκτήριο του αρχαιολογικού πάρκου. Οι θέσεις των θεατών βρίσκονται στο τέλος ανηφορικού μονοπατιού 30 μέτρων. Επιβεβλημένη είναι η χρήση αντικουνουπικής προστασίας.

X